The Psychowitch Corner

I know magulo ako… kaya nga ng mga nakaraang araw, nagisip isip ako. My final decision??? Kalimutan sya! That’s it… Ayon na rin sa aking mga true friends (or should i say, bestfriends…) his not worth it. He’s like the other guys na selfish and only think about themselves… Mahilig sya sa babae. Iiyak lang ako sa kanya. I wish na hindi na lang sya nagustuhan ko. talaga nga namang love is blind.

But now, i’ll try not to love him anymore. I know its hard but I know I can. Ayaw ko na nga makipagkita sa kanya. Baka kasi magkamali na naman ako. Siguro one time makikipagkita na rin ako sa kanya when I’m really sure na wala na talaga akong feelings sa kanya. And sana dumating kaagad yung time na yun. So I can move on and let myself love another man na mas worthy to love than him… Pero ngayon, wag na muna. Baka kasi lokohin ko lang sarili ko na wala na akong feelings for him kasi may iba na akong guy. And I think that’s unfair para sa guy na yun. Which is W.B., I know, na hindi nya naiintindihan. Iniisip lang nya kasi yung libog nya sa katawan. Thank God! Hindi ako nabiktima…I’m proud na pinalaki ako ng parents ko na hindi liberated kasi ako din ang talo balang araw pag nagkataon. I love you Mom and Dad!

I thought I was over na kay W.B. Sabi ko, I don’t need to love him pa kasi wala naman katuturan e. Nasasaktan lang ako. Napaka-playboy nya. And ang nakakinis, alam ko naman na ganun sya pero tanggap ko. He’s got a daughter na nga from his love of his life pero ok lang sakin… Kinausap na rin ako ng friends ko na wag na sya. Kung sakali nga daw, kay Sir na lang daw ako… Tutal, gusto ko rin sya very much…

Ewan ko ba, kagabi, parang nabago. Sabi ko, pag nakita ko sya, i’ll feel fine. No hurt feelings. And so napatunayan ko yun nung una. Wala talaga akong naramdaman. Parang tumatak kasi sa isip ko na we are just friends. And hanggang dun na lang yun.

Nagsimula kasi ito nung nasa baba lang kami ng uc ng friend ko then out of the blue, nagdare kami ng friend ko na umuwi ng lipa to meet her newly found bestfriend nung oras na yun mismo. And kumagat ako since i want to see W.B. to test myself. Ayun, umuwi nga kami. Nang makarating na kami ng lipa, nakipagmeet kami kina W.B. Then pumunta kami sa isang bar. Uminom ng konti and kwentuhan… Magkatabi kami ni W.B. pero I still felt nothing na mag-indicate na i still like him. Nagkwento ako sa kanya about M.M. I even showed him yung text sa kin ni M.M. Then sabi nya selos sya pero di ako naniwala. Ganun kasi sya e. Then nung uwian na nagdecide kami na sa house na nina W.B. kami mag-sleep over. Dun ko na-experience ang first kiss ko. He asked me kung love ko sya and to marry him. I told him I still want to enjoy single life. And besides nag-aaral ako. I cannot let down my family. Sabi nya pag-alis ko, ma-mimiss nya uli ako…

Ngayon, naguguluhan ako. I missed his kiss. Hindi ko tuloy alam kung like ko pa rin sya. And I think I’m going mad na. I did not expect this…